Pierwszą rzeczą, która uderzyła mnie w czasie lektury, była słaba obecność społeczeństwa. Zebrane w numerze teksty w większości przyjmują perspektywę bohaterów wyalienowanych i odizolowanych, dla których prywatne więzi (romantyczne lub rodzinne) okazują się niesatysfakcjonujące, społeczeństwo zaś jest jedynie oddaloną masą lub abstrakcyjnym, uciskającym Systemem.
a w ogóle to na łamach Dziennika Literackiego można już czytać mój szkic krytyczny o socjologicznym numerze Białego Kruka, gdzie biorę pod lupę wszystkie zamieszczone tam opowiadania i sprawdzam, ile socjologii jest w fantastyce socjologicznej i co młode fantastyczne osoby autorskie mają do powiedzenia o świecie.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz